Τρίτη, 4 Σεπτεμβρίου 2012

Είναι η ανθρωπιά ανόητε...

Είναι ιστορικά αποδεδειγμένο ότι η Ελλάδα από αρχαιοτάτων χρόνων αναζητούσε νέους τόπους επιβίωσης, δημιουργώντας αποικίες σε διάφορα σημεία του ορίζοντα. Με λίγα λόγια ήταν η πρώτη διδάξασα στη μετανάστευση και στην αποικιοκρατία.

Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, που η Ελλάδα έχει τόσο απόδημο Ελληνισμό, όσο περίπου είναι και ο πληθυσμός που διαμένει μόνιμα στη χώρα μας.

Κανένας βέβαια δεν πρέπει να λησμονεί ότι ο λαός αυτής της χώρας, από αρχαιοτάτων χρόνων ξεχωρίζει για την ευγένεια και τον υπέροχο τρόπο φιλοξενίας των ''ξένων''.

Είναι η ''ίδιον'' της φυλής μας η φιλοξενία και σήμερα; Μάλλον όχι..

Υπό το πρόσχημα ή μη της οικονομικής κρίσης που μαστίζει τη χώρα, φτάσαμε στο σημείο να μετακυλύουμε τις ευθύνες μας (πολιτικοί και πολίτες) στους μετανάστες.

Βεβαίως και το μεταναστευτικό χρήζει αντιμετώπισης. Βεβαίως και η συνθήκη του Δουβλίνο 2 είναι ένα ''λάθος'' που επιτείνει το πρόβλημα.

Θα πρέπει να παραδεχτούμε όμως και κάποιες αλήθειες, τις οποίες ορισμένοι «υπερπατριώτες» δεν θέλουν να τις ακούν. Υπερπατριώτες.. Τι απύθμενο θράσος. Λες και εμείς οι Έλληνες δεν αγαπάμε την πατρίδας μας.

Ποιες είναι αυτές οι αλήθειες;

Υπάρχουν ιδιοκτήτες διαμερισμάτων στην Αθήνα, και όχι μόνο, που ''στοιβάζουν'' δεκάδες μετανάστες στα διαμερίσματα τους, κερδίζοντας από ένα μικρό διαμέρισμα πάνω από 3000 ευρώ το μήνα. Ναι ή όχι; Χρήματα ''κατάμαυρα και αφορολόγητα''.

Ένας μεγάλος αριθμός από τους παράνομους μετανάστες, κατά την παραμονή του στην Ελλάδα (μέχρι να βρει -αν θα βρει- τρόπο να φύγει σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες) ανζητεί δουλειά για να ζήσει. Που εργάζεται; Σε θέσεις ανειδίκευτων εργατών ή αγροτών ή κτηνοτρόφων, έναντι πινακίου φακής. Και ποιος είναι ο εργοδότης του; Έλληνας, ο οποίος πιθανότατα θα βρίζει και θα ωρύεται κατά των μεταναστών που έχουν γεμίσει τη χώρα..

Και τι συμβαίνει πολλές φορές; Δυστυχώς το απάνθρωπο.

Όταν οι εργασίες πλησιάζουν στο τέλος και πριν ακόμα πληρωθούν για αυτές, πολλά ''αφεντικά-υπερπατριώτες'' με τις «ανώνυμες'' καταγγελίες τους, γίνονται η αιτία να συλληφθούν οι παράνομοι μετανάστες. Έτσι και στην πατρίδα συνεισφέρουν οι υπερπατριώτες και στην τσέπη τους, αφού απαλλάσσονται από το.. βάρος της πληρωμής των μεταναστών που είχαν στη δούλεψη τους.

Γι’ αυτούς τους ''πατριώτες'', υπάρχει τιμωρία; Δε νομίζω. Ποιος θα ακούσει το ''λαθρομετανάστη'' όσο και να φωνάξει; Τα ίδια γίνονταν με τα πρώτα κύματα λαθρομεταναστών Αλβανών, τη δεκαετία του 1990 στη χώρα μας.

Αλήθεια πόσες ελιές ή άλλες καλλιέργειες κόπηκαν στη ρίζα ή καταστράφηκαν από αδικημένους μετανάστες, που πήραν την εκδίκηση τους όταν ξαναγύρισαν στη χώρα μας;

Θα αναρωτηθείτε γιατί τα γράφω αυτά. Γιατί το ίδιο επιζήμια με την αυτοδικία είναι και η αδικία.

Όταν χρειαζόμαστε τους ''ξένους'' να κάνουν τις δουλειές που δεν κάνουμε εμείς, είναι καλοί, όταν τελειώνουν αυτές οι δουλειές είναι ''κακοποιοί λαθρομετανάστες'', που παίρνουν τη δουλειά του Έλληνα σε μέρες οικονομικής κρίσης.

Ας αφήσουμε την υποκρισία.. Ας ασχοληθούμε με το κοινωνικό και εθνικό συμφέρον, λύσεις υπάρχουν.

Μια λαϊκή παροιμία λέει ''αφού δε σε θέλουν στο χωριό, μη ρωτάς που είναι του παππά το σπίτι''! Έτσι λοιπόν, αν ο λαθρομετανάστης δεν έβρισκε στέγη και δουλειά δεν θα επέλεγε την πατρίδα μας. Και αν το έκανε, θα ήταν προσωρινό. Οι ''δικοί μας'' όμως που θα έβρισκαν φτηνά εργατικά χέρια και πολλές φορές δωρεάν;

Είναι καιρός πια να σταματήσει το ρατσιστικό αμόκ, η βία, η αυτοδικία σε βάρος των μεταναστών. Οι κακοποιοί δεν έχουν εθνικότητα, ούτε το ίδιο χρώμα δέρματος, δεν ομιλούν την ίδια γλώσσα.

Είναι καιρός πια να επικρατήσει η λογική, η σωφροσύνη, η ανθρωπιά. Η πολιτική τάξη της χώρας θα πρέπει να αφήσει τα επικίνδυνα συνθήματα, θα πρέπει να ασχοληθεί από μηδενική βάση με το ζήτημα, να διαπραγματευτεί στις Βρυξέλλες τα αυτονόητα: "ότι η πατρίδα μας δεν μπορεί να γίνει αποθήκη ανθρώπινων ψυχών''.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου